Wat is een Releasing Concert?

Een experimenteel, en hopelijk transformerend, muzikaal format, ontwikkeld door de componist Erinala.

Releasing Concerts zijn in het Engels

Wat is releasen?

Door Erinala

Releasen doen we allemaal van nature, of we het nu doorhebben of niet. Simpel gezegd: je laat iets los. Meestal laat je niet echt een ding los; het is eigenlijk het gevoel dat je loslaat. Meestal is dat een gevoel van willen, zoals goedkeuring willen of controle willen.

De meeste mensen houden dit gevoel van willen instinctief vast. Ze zijn zo gewend geraakt aan vasthouden dat ze het subtiele (en soms diepgaande) lijden dat erbij hoort niet meer opmerken. Weinig mensen realiseren zich dat er een eenvoudige manier is om een release uit te nodigen, zonder er moeite voor te hoeven doen. Ik zeg "uitnodigen" omdat er een deel van jou is dat op dit proces reageert, vanzelf en zonder inspanning. Het is een ander deel van je dan de denkende geest. Als je dit doet vanuit inspanning, ben je niet aan het releasen; dan doe je iets anders. Releasen is wat gebeurt als je ophoudt met moeite doen.

Als releasen iets is wat we allemaal van nature doen, waarom hebben we dan een gebeurtenis of proces als dit nodig? Omdat we het releasen allemaal zijn afgeleerd, in de verkeerde veronderstelling dat dat de raderen van de samenleving draaiende houdt. Stop je emoties maar weg. Niemand heeft tijd voor jouw gevoelens. We beseffen nauwelijks dat de samenleving beter zou functioneren als we ons allemaal wat meer op ons gemak konden voelen.

Wat je kunt verwachten bij een Releasing Concert

Je gevoelens releasen is niet hetzelfde als ze uiten. Dat komt doordat ze vaak verdwijnen wanneer we loslaten. Dus ontspan. Je hoeft niets te doen, te zeggen of te delen. Van jou wordt niet verwacht dat je hardop huilt, schreeuwt, je vuist balt van woede of iets dergelijks. (En je hoeft zulke gebaren ook niet na te doen om erbij te horen.)

Dat gezegd hebbende: huilen is normaal en natuurlijk. Er liggen tissues klaar. Het kan gebeuren, het kan ook niet, en het maakt in beide gevallen niets uit. Je wordt ook niet beschaamd als je emoties wél uit, wanneer ze eruit moeten.

Wat je ook doet: zet je telefoon en andere apparaten uit en geef je volledige aandacht aan een proces dat ik zelf als transformerend heb ervaren, verweven met muziek die ik ter plekke improviseer. Sta er vooral voor open om dat proces zelf te leren, als iets wat je mee kunt nemen en kunt gebruiken op je weg door het leven. Een deel van de avond is daarom bestemd voor vragen en antwoorden. Ik wil dat je iets in handen hebt wat je zelf kunt gebruiken als ik er niet ben.

Wat voor muziek?

Het wordt een avond met piano. Ik speel in veel stijlen: klassiek, romantisch, hedendaags. Soms een beetje jazzy, soms een beetje filmisch. Alles wordt ter plekke geïmproviseerd, dus wat eruit komt, komt eruit!

Ik heb inspiratie opgedaan bij veel componisten: Bach, Beethoven en Berlioz; Claude Debussy, Erik Satie en Aaron Copland; of moderne film- en gamecomponisten zoals Hans Zimmer, Howard Shore en mijn persoonlijke favoriet: Nobuo Uematsu.